• Wszystko o akordeonie

  • Wywiady

  • Relacje z koncertów

  • Recenzje płyt

  • Sprzęt

Polski Portal Akordeonowy

akordeon.pl

RICHARD GALLIANO

 

 

Ur. 1950-12-12, Cannes (Francja).  Francuski multiinstrumentalista należy do grona najwybitniejszych europejskich twórców, dla których jazz, muzyka klasyczna, przeboje muzyki rozrywkowej i etnicznej stanowią jednakowe i ważne źródła inspiracji. Może właśnie dlatego twórczość Galliano tak trudno sklasyfikować

Jedno jest niepodważalne: Richard Galliano to wybitny akordeonista oraz niedościgniony interpretator muzyki Astora Piazzoli. Właśnie dla muzyki Galliano krytycy i słuchacze rozkochali się w nowym, charakterystycznym brzmieniu określanym odtąd jako "new tango musette". Richard Galliano jest gruntownie wykształconym muzycznie instrumentalistą. Już jako 12-letni akordeonista wygrał prestiżowy, międzynarodowy konkurs w Cannes, by natychmiast stać się wirtuozem, o którego względy zabiegać poczęły prestiżowe estrady i akademie muzyczne. Pojawiał się na paryskich recitalach Juliette Greco, Yvesa Montanda i Claude'a Nougaro, ale coraz częściej koncertował także z jazzmanami: trębaczem Chetem Bakerem, gitarzystą Philippe'em Catherinelem oraz basistą Ronem Carterem.

Zauroczony jazzem Galliano porzucał często akordeon, improwizując na pianinie, organach, a nawet na gitarze. Przełomowym momentem w muzyce i karierze francuskiego akordeonisty były koncerty z argentyńskim kompozytorem i bandeonistą Astorem Piazzollą. To właśnie genialny Latynos nauczył Galliano innego traktowania rytmu, harmonii oraz melodii. Muzyka Piazzolli, owo melodyjne, folkowo-jazzowe "nuevo tango" stało się dla Galliano ważną inspiracją. Jego "tango mussette" zaczęło łączyć jazzową improwizację Jarretta, Parkera i Coltrane'a z impresjami Ravela i Debussy'ego.

W 1982 r. Richard Galliano otrzymał "Django Reinhardt Prix", jedno z najważniejszych wyróżnień francuskiej Academie du Jazz. Wcześniej laureatami tej nagrody zostali m.in. pianista Michel Petrucciani oraz skrzypek Stéphane Grappelli. W europejskich oraz amerykańskich ankietach krytyków Galliano uchodzi za najwybitniejszego interpretatora muzyki Astora Piazzolli. Koncertuje zarówno w prestiżowych salach Europy, filharmoniach, ale także w... klubach jazzowych.

To właśnie nagrania "jazzującego tanga" przyniosły Galliano największy sukces i uznanie. Wśród autorskich płyt, które zyskały wspaniałe i rekomendujące recenzje, znalazły się albumy zrealizowane wspólnie z Tootsem Thielemansem ("Laurita"), z wirtuozami sytnezatorów: Herbiem Hancockiem i Joem Zawinulem, operowy projekt z Enrico Ravą ("L'Opera Va"), koncerty z Michelem Petruccianim i Stéphane'em Grappellim oraz album "New York Tango" zrealizowany z gitarzystą Birellim Lagrene'em

 

dyskografia:

Spleen (1985)

Panamanhattan (1991; z Ronem Carterem)

Coloriage (1992)

Viaggio (1993)

Laurita (1994)

Estate (1995)

New York Tango (1996)

Blow Up (1998; z Michelem Portalem)

French Touch (1999)

Boxed Set-Concerts Inedits (2000)

Passatori (2000)

Gallianissimo! The Best Of Richard Galliano (2001)

Cocerts (2004; z Michelem Portalem)

Solo (2007)

Bach (2010)

 


tekst zamieścił: Przemysław Barycki              źródło : www.diapazon.pl