• Wszystko o akordeonie

  • Wywiady

  • Relacje z koncertów

  • Recenzje płyt

  • Sprzęt

Polski Portal Akordeonowy

akordeon.pl

Rajko Veličković - jak blisko nas jest muzyka bałkańska!

 19.04.2011r.

 

alt

Rajko Veličković pochodzi z małego miasteczka Kučevo w wschodniej Serbii. Urodził się 13.06.1970 roku. Pierwsze kroki grania na akordeonie poczynił w siódmim roku życia i od tego czasu nieustannie rozwija swoje artystyczne umiejętności. Szczególną uwagę zwracał na muzykę ludową wschodniej Serbii co bardzo wpłynęło na jego dalszy rozwój twórczości.Gra i komponuje w duchu ludowej muzyki z regionu środkowego i wschodniego bałkanu. Przez ostatnie 30 lat występował w wielu miejscach w Serbii, Austrii, Niemczech, Danii. Obecnie mieszka i pracuje w Polsce (Wlkp.).

 

PPA: Jak się rozpoczęła Twoja przygoda z akordeonem?

Rajko: Zacząłem grać na akordeonie w wieku siedmiu lat, kiedy ojciec kupił mi akordeon. Akordeon miał być tylko dodatkiem, wtedy najważniejsze było zdobycie zawodu i w przyszłości pracy. Na początku nie szło mi zbyt dobrze z akordeonem, ale byłem bardzo zdeterminowany, żeby się nauczyć grać jak najlepiej. Po roku już grałem różne melodie, bardzo mi się to podobało. Z czasem oczywiście grałem coraz lepiej, zapisałem się do szkolnej orkiestry. Tam pomagał mi nauczyciel muzyki. Tak zaczęła się moja przygoda...

 

Jak akordeon jest postrzegany w Serbii?

Akordeon w Serbii jest traktowany jako instrument narodowy. To najpopularniejszy instrument w naszym kraju. Żadne wesele, żadna impreza nie może się odbyć bez akordeonu. Akordeon występuje też we wszystkich orkiestrach.

 

Jak opisałbyś muzykę bałkańską? Co jest w niej najbardziej charakterystyczne?

Muzyka bałkańska jest szybka i bardzo różni się od muzyki granej w Polsce. W naszej muzyce jest bardzo dużo wirtuozerii. Można ją też rozpoznać po nieparzystym metrum.

 

A jakie są szczegóły odróżniające muzykę serbską od bułgarskiej, macedońskiej itd?

To są szczegóły, które bardzo ciężko opisać słowami. Ja jestem w stanie od razu rozpoznać, z jakiego kraju pochodzi dana melodia. Dla Polaka wszystkie te melodie będą pewnie wyglądać tak samo. Tu potrzebne są lata grania i słuchania muzyki bałkańskiej, trzeba być obeznanym. Ciężko jest ustalić jakieś jednolite zasady każdej z melodii narodowych. Różnią się one trylami, harmonią.

 

Ty zwracasz szczególną uwagę na muzykę ludową wschodniej Serbii. Wpłynęła ona na Twoją twórczość. Dlaczego właśnie ta muzyka?

Urodziłem się i wychowałem się we wschodniej Serbii, 10 km od Dunaju, przy granicy z Rumunią i Bułgarią. W tej muzyce słychać wpływy trzech narodów - Bułgarów, Rumunów i oczywiście Serbów. Wpłynęła ona na moją naukę gry na akordeonie.

alt

Okładka pierwszej płyty Rajka, która została wydana w 1990 roku. 

 

Występowałeś w wielu krajach, m.in. Niemczech, Danii, Austrii, Francji...

Tak, najczęściej występowałem w tych krajach dla publiczności serbskiej. Organizowali koncerty, na które mnie zapraszali. Grałem bardzo często w Monachium, Wiedniu, trzy razy byłem w Paryżu.

 

W którym z tych krajów był najlepszy odbiór Twojej muzyki?

Hmm... trudne pytanie... Generalnie wszędzie, gdzie grałem ludzie byli zachwyceni moją grą. Byłem zaskoczony, że w Polsce tak bardzo się podoba ta muzyka. Być może to dzięki Goranowi Bregovićowi, który dzięki duetom z Kayah, czy Krawczykiem spopularyzował muzykę bałkańską.  

 

Czy w Serbii jest strona internetowa poświęcona akordeonowi?

Nigdy nie spotkałem się z taką stroną. W Serbii akordeon jest tak bardzo popularny, że taki portal chyba nie miałby sensu. Cieszę się, że w Polsce istnieje Portal, który propaguje ten instrument i zachęca do grania na nim. W ostatnich latach zauważyłem, że coraz mniej ludzi gra na akordeonie.  

 

Jak trafiłeś do Polski?

Do Polski przyjechałem na trzy miesiące 20 lat temu z powodu wojny, która rozpoczynała się w Jugosławii. Wyjeżdżałem z Polski, ale zawsze szybko tu powracałem. Bardzo mi się spodobał ten kraj. Tutaj poznałem swoją żonę i postanowiłem zamieszkać na stałe.

 

Dziękujemy bardzo za wywiad i życzymy samych sukcesów.

Dziękuję również.

 


Wywiad przeprowadził: Mateusz Doniec