• Wszystko o akordeonie

  • Wywiady

  • Relacje z koncertów

  • Recenzje płyt

  • Sprzęt

Polski Portal Akordeonowy

akordeon.pl

Ewelina Nowakowska - pedagog, kierownik, a nawet... stroiciel!

02.03.2015

   Dziś publikujemy rozmowę z bardzo ciekawą artystką. Pani pedagog, kierownik, a nawet... stroiciel! Ewelina Nowakowska w rozmowie z Mateuszem Dońcem: 

 

Dlaczego akordeon?

Moja przygoda z muzyką zaczęła się w wieku trzech lat. Pierwszym instrumentem był mały keyboard, na którym grałam zasłyszane fragmenty piosenek z telewizji. Jednak to nie było to. Pewnego dnia po powrocie mamy z zakupów w domu pojawiło się tajemnicze pudło... Byłam bardzo zaciekawiona co w nim jest, oczywiście był na początku płacz bo rodzice chcieli mi podarować to "pudełko" na urodziny, a ja już w danej chwili chciałam otworzyć zaciekawiona co w nim jest. I tak też się stało. Gdy zakup został otwarty okazało się , że jest to mały śliczny czerwony akordeon.... Bardzo mnie zdziwił ten instrument! Najfajniejsze było w nim to, że dało się go rozciągać i wydawał przyjemne dźwięki. Od tego momentu mały akordeon stał się moją jedną z ulubionych zabawek, czym byłam starsza tym bardziej podobał mi się ten instrument. Potem egzaminy do szkoły muzycznej pierwszego stopnia i oczywiście jakby inaczej... zdałam na akordeon. I tak od zabawy akordeon stał się moja pasja i sposobem na życie:) Dziś nie wyobrażam sobie grać na innym instrumencie, niż akordeon. Gram jeszcze na perkusji, fortepianie, ale akordeon zdecydowanie jest najlepszy!;)

 

A w jakich okolicznościach oprócz grania na akordeonie zajęła się Pani jego naprawą?

Moja historia związana z naprawą akordeonów jest baaaardzo długa. Naprawiać instrumenty zaczęłam w momencie kiedy naprawa dotknęła mojego własnego instrumentu. Pamiętam, że pierwszą naprawą jaką wykonałam była regulacja kilku guzików basowych w moim akordeonie. Oczywiście zanim zaczęłam naprawiać akordeony uczyłam się trzy lata u Pana Kazimierza Danowskiego, za co z tego miejsca dziękuję bardzo, ponieważ nauczył mnie praktycznie wszystkiego - od strojenia akordeonów, harmonii po wszelkie regulacje mechaniki, dorabianie elementów,  dorabianie głosów itp. Powiem, że bardzo mnie to cieszy, że mogłam posiąść taka wiedzę, bo naprawiam bez problemu nie tylko swoje instrumenty, ale też mogę naprawić akordeony uczniom w szkole i innym. 

 

Czy naprawianie instrumentów daje Pani satysfakcję porównywalną z nauką lub koncertowaniem? Można zauważyć podobieństwa pomiędzy tymi różnymi czynnościami?

Koncertowanie, naprawianie i uczenie w szkole sprawia mi wielką przyjemność. Jak najbardziej można zauważyć podobieństwo w tych trzech rzeczach. Zarówno do uczniów, napraw i koncertowania trzeba mieć cierpliwość i oczywiście wykonywać je z pasją, zaangażowaniem i od serca.

 

Jak wspomina Pani współpracę z prof. Rosińską? Czy miała ona największy wpływ na Pani rozwój?

Współpracę z Panią Profesor Rosińska wspominam bardzo dobrze. Na pewno cenne było dla mnie to, że Pani Profesor posiada dużą wiedzę na temat literatury akordeonowej, historii akordeonu, na nasze zajęcia na akademii przynosiła nie raz ciekawe instrumenty jak flutina, concertina, bandoneon itp. Dla mnie - osoby interesującej się historią akordeonu, a przede wszystkim budową akordeonów zarówno współczesnych, jak i dawnych instrumentów było niezwykle ciekawe. Oprócz tego (może to groźnie zabrzmi:) ) podejście Pani Profesor do zajęć akordeonu, narzucenie dyscypliny w ćwiczeniu, konsekwencja, to jaka była wymagająca na pewno wpłynęło na mój rozwój, pozwoliło na uporządkowanie mojego grania. Ostudziła młodzieńczy zapał do grania wszystkiego szybko. Zawsze Pani Profesor wybierała utwory wartościowe i trudne.

 

A które były Pani ulubionymi?

Preludia i Fugi Jana Sebastiana Bacha, utwory z literatury rosyjskiej i oczywiście tanga, Jednym słowem zdecydowanie utwory klasyczne.

 

Jest Pani nauczycielką, kierownikiem kapeli, stroicielem i artystką. W której roli czuje się Pani najlepiej? 

Myślę, że nie ma tak, że gdzieś czuję się lepiej, a gdzieś gorzej. Staram się po prostu najlepiej jak potrafię wykonywać zawód nauczyciela, stroiciela i kierownika kapeli, chodź jest to nie lada trudne czasowo....

 

Jakie są Pani plany na przyszłość?

Na pewno są, ale mówić o nich jest trudno, bo nie wiadomo co się wydarzy z dnia na dzień... Podchodzę więc do nich ostrożnie :)

 


Wywiad przeprowadził: Mateusz Doniec