|
* * * HISTORIA FESTIWALU Jako się rzekło, pierwszych 5 edycji miało charakter konkursu. W miesiącach październiku i listopadzie odbywały się 3 przesłuchania "rejonowe" w różnych wielkopolskich ośrodkach kultury (każdego roku w innych). Uczestnicy tych przesłuchań byli oceniani przez tę samą komisję (Andrzej Chylewski, Waldemar Łyczykowski, Włodzimierz Paluszkiewicz oraz Wiesław Prządka), która - po wysłuchaniu wszystkich muzyków - zapraszała ok. 10-ciu z nich na finał, odbywający się zawsze w MGOK TAKLAMAKAN. Edycje konkursowe miały w zasadzie zasięg ograniczony do województwa wielkopolskiego, a brało w nich udział od kilkunastu do kilkudziesięciu akordeonistów. Nie było żadnych ograniczeń wiekowych, repertuarowych itp. – jedyne ograniczenie dotyczyło czasu prezentacji (10 min.). Panował też taki zwyczaj, że po ogłoszeniu wyników członkowie komisji (zwłaszcza zawodowi akordeoniści, czyli Waldemar Łyczykowski i Wiesław Prządka) udzielali zainteresowanym uczestnikom porad warsztatowych, repertuarowych itp. – działo się to w nieformalnej atmosferze, podczas finałowego poczęstunku. Po pięciu latach wycofali się sponsorzy (w roku 2002 na wszystkie nagrody było już tylko 1.000 zł), ponadto zauważyliśmy, że nazwiska uczestników zaczynają się powtarzać, doszliśmy więc do wniosku, że wielkopolskie środowisko akordeonistów-amatorów zostało spenetrowane, a dalsze ściganie się nie ma sensu (osobiście z założenia jestem przeciwny konkursom muzycznym dla amatorów, ale to już inny temat). Dlatego w roku 2004 po raz pierwszy zorganizowaliśmy Festiwal w nowej formule (przerwa w roku 2003 wynikała z przesunięcia terminu imprezy na miesiące wiosenne). Założenia i regulamin "nowego" Festiwalu dostępne są tutaj. |
Andrzej Trzeciak |